Alin ligt te woelen op een versleten matras. Het is drukkend warm in de kelder. Zo heet is het hier nog nooit geweest, denkt hij. Lore speelt door zijn hoofd. Ze lacht haar witte tanden bloot en ze wuift naar hem. Haar stem zingt. Ze is lief, denkt Alin. Bij die gedachte krimpt zijn maag ineen. Hij had daarstraks best wat vriendelijker mogen zijn. Maar ja, op de duur vertrouw je niemand meer. Onhandig scharrelt Alin diep in zijn broekzak. Het verfrommelde kattebelletje met Lores telefoonnummer erop brandt gaatjes in zijn hand.
Alin heeft een bochel. Hij leeft op straat in Boekarest. Een man spreekt hem aan en belooft hem een operatie in België. Eenmaal daar aangekomen moet Alin bedelen in de straten van Mechelen. Hij ontmoet Lore, de dochter van de politiecommissaris. Ze worden voorzichtig vrienden. Lore wil hem dolgraag helpen. De situatie wordt gevaarlijk als duidelijk wordt dat de dood van Simi, een van Alins lotgenoten, waarschijnlijk geen ongeluk was...
