มอคตาร์ ลูบิส นักหนังสือพิมพ์และนักเขียนอาวุโสของอินโดนีเซียและมีชื่อเสียงรู้จักกันในหมู่ประเทศอาเซียน เคยเป็นผู้อำนวยการน.ส.พ. อินโดนีเซีย รายา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2494 จนกระทั่งประธานาธิบดีซูการ์โนได้สั่งปิด ตัวมอคตาร์ ลูบิส ถูกจับคุมขังนานถึง 9 ปี
เมื่อเขากลับเข้ามาเป็นบรรณาธิการ น.ส.พ. Horizon ก็ได้ถูกสั่งปิดอีกโดยประธานาธิบดีซูฮาร์โต ในปี พ.ศ. 2517
งานเขียนของมอคตาร์ มุ่งเน้นไปในด้านเนื้อหาทางสังคมอินโดนีเซียมากกว่าจะไปในทางปรุงแต่งกลวิธีการเขียนการประพันธ์ ดังนักเขียน นักประพันธ์ทางตะวันตกอื่น ๆ เรื่องที่มอคตาร์เขียนส่วนใหญ่จึงมักพูดถึงสังคมอินโดนีเซีในหลายทัศนะ
ในเรื่องความรัก เพศ ความนึกคิดของชาวบ้านไปจนถึงความรู้สึกของคนอินโดนีเซียธรรมดาสามัญที่อยู่ภายใต้พันธนาการของผู้นำจอมปลอมและของความนิยมชาติ
มอคตาร์ ลูบิส ได้รับรางวัลแมกไซไซทางด้านหนังสือพิมพ์และวรรณกรรม ในปี พ.ศ. 2509 มีผลงานการประพันธ์ที่มีชื่อหลายเล่ม เช่น Jalan Tak Ada Ujing (ถนนที่ไร้จุดหมาย) Tak Ada Esok (ไม่มีวันพรุ่งนี้) Senja Di Jarkarta (จาการ์ตายามสนธยา-แปลเป็นภาษาไทยแล้ว เมื่อปี 2514) "รวมเรื่องสั้นของมอคตาร์ ลูบิส" เป็นผลงานในปัจจุบันของเขาซึ่งสะท้อนภาพอินโดนีเซียได้อย่างน่าติดตาม
